header-ps1

ΕΦΗΒΕΙΑ ΚΑΙ ΒΑΘΜΟΙ

 

Εφηβεία και βαθμοί στο σχολείο

teen school

Πολλοί γονείς δίνουν εξαιρετική βαρύτητα στη βαθμολογία, γιατί πιστεύουν ότι έτσι το παιδί τους θα επιβιώσει πιο εύκολα στους δύσκολους καιρούς μας. Aυτό το συμπέρασμα, όμως, είναι σωστό μόνο εν μέρει. Η καλή βαθμολογία του εφήβου είναι σημαντική, αλλά δεν αποτελεί και πανάκεια.

Aν, απεναντίας, οι καλοί βαθμοί έχουν αποκτηθεί ύστερα από ασφυκτικές πιέσεις των γονιών, τότε το παιδί είναι πολύ πιθανό στην εφηβεία να αντιδράσει και να αρχίσει μια καθοδική βαθμολογική πορεία.

Kαλό είναι όταν οι επιδόσεις «πέφτουν» οι γονείς να εξετάζουν με ψυχραιμία την κατάσταση και να προσέχουν διπλά τη συμπεριφορά τους.

Από την Αλεξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγο - Παιδοψυχολόγο

Aν δεν αντιμετωπίσουν την κατάσταση υπομονετικά και θετικά, ίσως χάσουν τελείως τη δυνατότητα να στηρίξουν το παιδί τους.

Γιατί πέφτουν οι βαθμοί

H χαμηλή επίδοση στο σχολείο μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους. Συνήθως αποτελεί αντίδραση στην εσωτερική και εξωτερική πίεση που αισθάνονται οι έφηβοι. Άλλες φορές είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι μέσα στη γενική αναστάτωσή τους δίνουν για κάποιες περιόδους άλλες προτεραιότητες, οπότε οι βαθμοί έρχονται μοιραία σε δεύτερη μοίρα. Aυτές οι «πτώσεις» στην επίδοση είναι κατά κανόνα παροδικές.

Yπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι για τους οποίους πέφτουν οι βαθμοί και σε αυτές τις περιπτώσεις το παιδί θα χρειαστεί ίσως βοήθεια.

- Όταν το παιδί βρίσκεται σε μεταβατική φάση εξαιτίας της αλλαγής σχολείου ή βαθμίδας, πρόβλημα που παρουσιάζεται συνήθως στην A’ Γυμνασίου και την A’ Λυκείου λόγω πολλών ριζικών αλλαγών στο περιβάλλον και στον τρόπο διδασκαλίας που πιθανόν επηρεάζουν τη σχολική του επίδοση.

- Σε κάποιες περιπτώσεις οι χαμηλοί βαθμοί αποτελούν εκδήλωση της έλλειψης προσωπικού κινήτρου για καλές επιδόσεις που κρυβόταν καλά μέχρι εδώ. Tο παιδί δείχνει ολοφάνερα ότι οι βαθμοί δεν του προσφέρουν καμία ικανοποίηση.

- Oι χαμηλοί βαθμοί μπορεί να είναι συνέπεια του υπερβολικού άγχους του παιδιού. Tο παιδί θεωρεί αποδεκτό μόνο το τέλειο, οπότε παραιτείται της προσπάθειας πλήρως και αρνείται να παλέψει για το μέτριο.

- Όταν δημιουργεί σχέσεις με παιδιά που δε διαβάζουν και έχουν διαφορετικά πρότυπα, ίσως το παιδί θέλει να εξομοιωθεί με τους φίλους του για να είναι αποδεκτό στην παρέα τους.

- Όταν αντιδρά στη συμπεριφορά των γονιών. Tο παιδί «ζητά» με τους χαμηλούς βαθμούς του να περάσει μήνυμα στους γονείς του. Για παράδειγμα, από τους αυταρχικούς γονείς απαιτεί περισσότερες πρωτοβουλίες και ελευθερίες, από τους χωρισμένους περισσότερη ισορροπία κ.λπ.

- Προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικογένεια (οικονομικές δυσπραγίες, διαζύγιο γονιών κ.λπ.) μπορεί έμμεσα να προκαλέσουν πτώση των βαθμών.

- Kάποια παιδιά μπορεί να έχουν μαθησιακές δυσκολίες που στο δημοτικό πέρασαν απαρατήρητες.

- Άλλα παρουσιάζουν κάμψη λόγω ήπιας ή σοβαρής κατάθλιψης.

- Σε μερικές περιπτώσεις το παιδί παρουσιάζει απότομη πτώση και αλλαγή συμπεριφοράς εν γένει, αν έχει εμπλακεί σε χρήση ουσιών.

- Έλλειψη προτύπου όταν δε διαβάζουν ποτέ οι γονείς.

paizotopos.gr

Άγχος πανελληνίων εξετάσεων

 

Άγχος πανελληνίων εξετάσεων: συμβουλές προς τους γονείς

 

Το άγχος και η ψυχολογική φόρτιση που συνοδεύει τις πανελλαδικές εξετάσεις, μια διαδικασία που αξιολογεί την μόρφωση του παιδιού μετά από 12 χρόνια συνεχούς μάθησης και κρίνει την συνέχιση του στην ανωτάτη εκπαίδευση, μπορεί να έχουν ολέθριες συνέπειες στην ψυχική κατάσταση των μαθητών και των γονέων, προκαλώντας ακόμα και οικογενειακές εντάσεις και συγκρούσεις.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι το σταυροδρόμι όπου τα όνειρα της εφηβικής ζωής εκπληρώνονται, η είσοδος στο πανεπιστήμιο είναι η απαρχή για την κατάκτηση της αυτονομίας για τον έφηβο. Για τους γονείς, η επιτυχία στις εξετάσεις είναι μια αυτό-επιβεβαίωση ότι μεγάλωσαν σωστά το παιδί τους, μια ανακούφιση και αποφόρτιση για μελλοντικά άγχη. Όμως είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουν πως οι επερχόμενες εξετάσεις δεν είναι εξετάσεις ζωής, απλά κρίνουν τις προσωπικές επιδόσεις του παιδιού σε ένα συγκεκριμένο γνωστικό πεδίο.
Η εφηβεία είναι το στάδιο της ζωής κατά το οποίο νέες κοινωνικές απαιτήσεις, συνδυασμένες με τις αλλαγές στο βίο-σωματικό (αλλαγές στο σώμα) και γνωστικό επίπεδο (εμφάνιση αφαιρετικής σκέψης), προκαλούν έντονες συναισθηματικές καταστάσεις. Ο συνδυασμός αυτός δημιουργεί νέους στόχους σε καθένα από τα βασικά θέματα της ζωής: σπουδές, εργασία, διαπροσωπικές σχέσεις, ερωτική συμπεριφορά, οικογένεια, ηθικές αξίες.
Οι έντονες αυτές δυσκολίες που παρουσιάζει η εφηβεία σε συνδυασμό με τις υπερβολικές απαιτήσεις των πανελλαδικών εξετάσεων προκαλούν άγχος. Το άγχος μέχρι ενός σημείου είναι φυσιολογικό και δημιουργικό, μας κινητοποιεί σε απαιτητικές καταστάσεις να καταβάλουμε το μέγιστο των προσπαθειών μας. Όμως αν δε μπορούμε να το ελέγξουμε μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Το άγχος των εφήβων κατά την εξεταστική περίοδο συνήθως εκδηλώνεται είτε ψυχοσωματικά (κεφαλαλγίες, κοιλιακά άλγη, δερματικά εξανθήματα, διαταραχές διατροφής-ύπνου, ταχυκαρδίες..), είτε συναισθηματικά (ευσυγκινησία, ευερεθιστικότητα), είτε στο περιεχόμενο της σκέψης (αρνητικές σκέψεις, χαμηλή αυτοεκτίμηση). 
Όλα αυτά δε πρέπει να πανικοβάλλουν την οικογένεια, αλλά θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν λογική συνέπεια της μεγάλης πίεσης των ήμερων. Οι γονείς πρώτοι απ’ όλους θα πρέπει να συμπαρασταθούν στο παιδί και να του παρέχουν ψυχολογική υποστήριξη. 
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η παροχή συναισθηματικής στήριξης μέσω της κατανόησης, της υπομονής και δεκτικότητας, της στοργής και του κουράγιου. Είναι λάθος να υποτιμούνται τα συναισθήματα του έφηβου. Η ενθάρρυνση να μιλούν και να εκφράζουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους είναι ένας ιδιαίτερα αποτελεσματικός τρόπος επικοινωνίας με τον έφηβο. Συζητήσεις για τους φόβους τους όσον αφόρα τις εξετάσεις και γενικότερα το μέλλον τους είναι βοηθητικές. Εάν οι σκέψεις τους είναι αρνητικές και μη ρεαλιστικές είναι απαραίτητη η βοήθεια για την αναγνώριση των δυσλειτουργικών αυτών σκέψεων καθώς και η πρόταση εναλλακτικών ( δεν θα έρθει το τέλος του κόσμου αν αποτύχεις).
Η χρήση κάθε είδους απειλής (αν αποτύχεις δε θα πας διακοπές) και σύγκρισης (ο αδελφός σου μπήκε στο πανεπιστήμιο με την πρώτη) δεν βοηθά την κατάσταση αφού τροφοδοτεί τον έφηβο με επιπλέον άγχος. Η ενίσχυση και τα θετικά σχόλια είναι πιο χρήσιμα από τα αρνητικά σχόλια και την κριτική. 
Οι γονείς είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουν ότι δε θα πρέπει σε καμία περίπτωση να μεταδίδουν τις δίκες τους προσδοκίες και επιθυμίες στα παιδία. Καλό θα είναι η παρουσία τους να είναι διακριτική χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα βρίσκονται συνεχώς δίπλα τους για να ενθαρρύνουν και να τα στηρίζουν.
Είναι επίσης σημαντικό οι γονείς να παροτρύνουν τα παιδία τους να αξιοποιούν σωστά τον λίγο ελεύθερο χρόνο τους(βόλτες με φίλους μακριά από το περιβάλλον διαβάσματος, γεύμα με γονείς και τα αδέλφια ώστε να επικοινωνούνται σκέψεις και συναισθήματα με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας).
Η στέρηση ύπνου μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα ζωής του ατόμου, μειώνει την παραγωγικότητα, αυξάνει τη νευρικότητα και επηρεάζει αρνητικά τη μνήμη. Στην εφηβεία, κυριαρχούν οι δυσ-υπνίες με τη μορφή διαταραχών του κιρκάδιου ρυθμού (βιολογικός κύκλος). Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός τακτικά εξισορροπημένου προγράμματος έτσι ώστε να τρώει επαρκώς και σε τακτικές ώρες, να κοιμάται αρκετά την διάρκεια της νύχτας σε ήσυχο περιβάλλον, να αποφεύγει την κατανάλωση καφέ, αλκοόλ και μεγάλης ποσότητας φαγητού πριν τον ύπνο.

 

ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ

 

Έρευνες ρίχνουν φως στη γέννηση παιδιών με αυτισμό

 

 

Μεγαλύτερες πιθανότητες έχουν οι κακοποιημένες μητέρες και οι ηλικιωμένοι πατεράδες
«Φως» στα αίτια εμφάνισης του αυτισμού ρίχνουν νέες επιστημονικές έρευνες. Σύμφωνα με αυτές, οι πιθανότητες απόκτησης αυτιστικού παιδιού είναι περισσότερες σε γυναίκες που έχουν κακοποιηθεί, αλλά και σε περίπτωση που η τεκνοποίηση γίνει σε μεγάλη ηλικία του πατέρα. Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σημαντική αύξηση των πιθανοτήτων διάγνωσης.

Η πρώτη μελέτη πραγματοποιήθηκε από βρετανούς, σουηδούς και αυστραλούς επιστήμονες και το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ήταν πως όσοι γίνουν πατέρες σε μεγάλες ηλικίες έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν εγγόνια με αυτισμό.

Η έρευνα βασίστηκε σε ένα δείγμα από 6.000 αυτιστικούς ανθρώπους και πάνω από 30.000 χωρίς την πάθηση. Το συμπέρασμα ήταν πως οι άνδρες που αποκτούσαν κόρη σε ηλικία άνω των 50 ετών, ήταν 1,79 φορές πιθανότερο στο μέλλον να έχουν εγγόνι με αυτισμό, σε σχέση με τους άνδρες που γίνονταν πατέρες σε ηλικία 20-24 ετών. Όσοι αποκτούσαν αγόρι σε ηλικία άνω των 50 ετών, ήταν 1,67 φορές πιο πιθανό να αποκτήσουν αυτιστικό εγγόνι.

Οι αιτίες πίσω από την παρατήρηση αυτή, δεν είναι σαφείς. Ωστόσο, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι πατέρες μεγάλης ηλικίας μεταβιβάζουν «σιωπηλές μεταλλάξεις» στις επόμενες γενιές απογόνων.

Πάντως, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι πιο μεγάλης ηλικίας άνδρες δεν θα έπρεπε να αποθαρρυνθούν από το να γίνουν πατέρες, καθώς ναι μεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για αυτισμό στους απογόνους τους, όμως ο κίνδυνος αυτός τελικά είναι μικρός.

«Τα πάντα είναι θέμα επιλογών. Αν κανείς επιλέξει να γίνει πατέρας σε προχωρημένη ηλικία, μπορεί να υπάρξουν συνέπειες. Είναι κάτι που θα πρέπει να το λάβει υπόψη του», σημείωσε ο ερευνητής Άβι Ράιχενμπεργκ. Πρόσθεσε πάντως ότι τα περισσότερα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας πατέρων και παππούδων δεν αναπτύσσουν πρόβλημα αυτισμού.

Η δεύτερη έρευνα, κατέληξε για πρώτη φορά στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στην κακοποίηση μιας μητέρας όταν ήταν παιδί και στη γέννηση αργότερα ενός αυτιστικού παιδιού από την ίδια.

Οι γυναίκες που πέφτουν θύματα κακοποίησης, είναι πιθανότερο να καπνίζουν, να κάνουν πιο ανθυγιεινή ζωή, να έχουν διαβήτη και να γεννούν πρόωρα μωρά, όλοι παράγοντες που επιδρούν αρνητικά στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του μωρού τους και, κατά συνέπεια, αυξάνουν τον κίνδυνο αυτισμού.

Η έρευνα, μεταξύ 55.000 γυναικών, έδειξε ότι όσο μεγαλύτερος ήταν ο βαθμός παιδικής κακοποίησης της μελλοντικής μητέρας (σεξουαλική κακοποίηση, σωματική ή συναισθηματική - λεκτική βία κ.α.), τόσο αύξανε ο κίνδυνος αυτισμού για το παιδί της. Το 2% των γυναικών με τη χειρότερη κακοποίηση είχε 3,5 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα γέννησης αυτιστικού παιδιού. Παρόλα αυτά, ακόμα και σε αυτή την ομάδα υψηλού κινδύνου, μόνο μία στις 50 γυναίκες γεννά παιδί με αυτισμό, γεγονός που δείχνει τη σπανιότητα της πάθησης.

Τέλος, μια τρίτη έρευνα, από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών στις ΗΠΑ, δείχνει ότι η πιθανότητα ένα παιδί σχολικής ηλικίας (έξι έως 17 ετών) να διαγνωστεί με αυτισμό ή το συγγενές σύνδρομο Άσπεργκερ, αυξήθηκε κατά 72% μεταξύ 2007 - 2012 (από ένα στα 86 παιδιά, σε ένα στα 50).

Η αύξηση προέρχεται κυρίως από την ολοένα καλύτερη διάγνωση περιστατικών που είχαν ως τώρα περάσει απαρατήρητα. Τα περιστατικά αυτισμού είναι πολύ περισσότερα στα αγόρια (ένα στα 31) από ό,τι στα κορίτσια (ένα στα 143).

 

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ  ΚΑΠΠΑΤΟΥ, ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ-ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

newsbeast